De Jeugdzorg

De Jeugdzorg staat onder politieke en maatschappelijke druk. Als er iets mis gaat in de maatschappij met kinderen of gezinnen, dan wordt al snel geroepen dat de jeugdzorg tekort is geschoten. De jeugdzorg zit vol dilemma’s:

Grenzen aan de jeugdzorg?
Wat zijn de grenzen aan de jeugdzorg? Wat kan de jeugdzorg wel en wat kan ze zeker niet? Hoe effectief is de jeugdzorg en is dat meetbaar? En als jeugdzorg niet werkt, wat dan? Wat zijn de grenzen aan de maakbaarheid van opvoedingssystemen? 

Vraagsturing of effectiviteitsturing?
Bestaat er nu werkelijk zo iets als vraagsturing van de cliënt in de jeugdzorg of is dat onzin? Ouders en kinderen hebben soms forse problemen, maar geen vragen. Ouders zijn afwachtend of juist dwingend ten opzichte van hulpverleners. De professional in de jeugdzorg doet wat hij kan om ouders en kinderen te helpen, maar het generen van cijfers over de effectiviteit van de hulpverlening is complex. Wie weet er nu beter wat goed (effectief) is voor de cliënt, de cliënt zelf of de professional?

Vermaatschappelijking of specialisme?
Is de jeugdzorg in elke wijk aanwezig en direct bereikbaar voor elke school? Of is de jeugdzorg meer de specialist die in geval van moeilijke problemen om hulp kan worden gevraagd?

Professionaliteit of humaniteit?
Wat hebben we nu nodig in de jeugdzorg? Professionaliteit? Of gewoon inzet en betrokkenheid? Geen bureaucratie, geen marktwerking, maar hulpverleners met hart voor kinderen en ouders. Staat professionaliteit wel in dienst van de humaniteit?

Peer3 houdt de politieke ontwikkelingen nauw in de gaten en is betrokken bij diverse verandertrajecten in de jeugdzorg waar bovenstaande dilemma’s onderdeel van uitmaken. Een belangrijke vraag die bij ieder traject door ons gesteld wordt, is of de jeugdige daadwerkelijk beter wordt door de afspraken of veranderingen die ingezet worden. 

Laatste berichten




Bekijk alle berichten
Copyright © PEER 3 2019 | Webdesign & Realisatie : DO-IT Online